صدای سکوت

قطره قطره جمع گردد …‏

Silence — Fri, 27 Jan 2012 20:12:37 +0000

یاد گرفته‌ام از هرچیزی برای خودم دلخوشی بسازم، از بودن آدم‌ها به هر طوری، از نبودن آدم‌ها هم، از حال خوشم، از بد حالیم، در هر چیزی میگردم و یک دلخوشی هرقدر کوچک میکشم بیرون و با پونزی چیزی میزنمش روی دیواری که جلوی رویم است، از همین خورده دلخوشی‌ها خنده میسازم برای خودم، گریه‌هایم را فرو می‌برم با همین‌ها حتی، حتی همین که قدرت این کار را پیدا کرده‌ام هم دلخوشم میکند. خیال پردازی هم نمیکنم دیگر که مبادا تهش بخورد در بُرجکم و مبادا لاکی بسازم و بچپم درونش و به خودم بد و بیراه بگویم، آدمِ بد و بیراه گفتن به عالم و آدم نیستم، همیشه خوده خرم را مقصر هرچیزی میدانم، شاید برای دیگران رو تُرش کنم گاهی هم اما همین روی تُرش هم تنبیه خودم باشد شاید که با تنهایی حالش را جا بیاورم، دیگر خیال‌بافی را نبوسیده حتی گذاشته‌ام کناری برای خودش و خودم بدون هیچ خیال و شاید هم بدون هیچ آرزوئی با همین خورده دلخوشی‌ها سَر می‌کنم. سخت‌تر اما بهتر و آرام‌تر پیش می‌رود همه چیز و این‌ها همه خوب است برای این روزهایم.‏

یه جای خیلی دور، اینجا که من هستم

Silence — Thu, 19 Jan 2012 09:17:39 +0000

انگار مریضم، جدا از این مریضیه کوفتی که چند روزه افتاده بجونم یه جوره دیگه هم مریضم، خیلی مریض، خیلی بدتر از اونی که خودم هم فکرشو میکنم حتی، هی میگم خوب میشم، هی میگم خوب میشی اما نمیشم، بدتر میشم، یهو از همه فاصله گرفتم، نمیدونم شایدم بقیه از من فاصله گرفتن، دقیقشو نمیدونم، فقط میدونم دورم، خیلی دور از همه،، از همه، هیشکی نیست که باشه، که نزدیک باشه، که باهام باشه، حتی هیشکی نیست که دروغی باشه، این دروغی بودن هم شاید خیلی وقتا بد باشه، اما الآن برای من دروغی بودن یه نفر هم خوبه، اینقدر مریض! اینکه حتی فیلم بازی کنه که هست، که هست که حداقل بهش بگی سلام من خوب نیستم تو چطوری؟ هیشکی نیست، حتی هیشکی نیست که بگم خو امروز که دلم میخواد برم بیرون با اون برم، وقتی میخوام برم بیرون باید بشینم فکر کنم کی هست که باهاش برم بیرون، یا کی هست اصلن که بهش بگم میتونی با من بیایی بیرون و خب در نتیجه هم هیشکی نیست هیچوقت. تنها بودن از نظر رابطه و اینجور مزخرفات برام عادت شده اما این مدل تنهایی مریضم کرده، یه مریضِ بدحال!‏

رویا

Silence — Fri, 13 Jan 2012 13:49:09 +0000

دیگر بوسیدنت در خواب هم، برایم رویایی شده است دست نیافتنی

امیدی که فقط امید است و بس

Silence — Sat, 07 Jan 2012 20:02:55 +0000

همین جا در کناری مینشینم

تا شاید باد تکه های باقی مانده از من را به سوی تو روانه کند

تکه های باقی مانده از منی را که هیچ وقت به تو اثبات نشد

امید عبثسیت اما هست

نشستم تا بادی در جهت تو بوزد

هرچند که بادآورده را باد هم میبرد به یقین

اما با باد آمدن و رفتن بهتر است از هرگز نیامدن و نبودن و …

امید است دیگر، هرقدر هم بیهوده اما هست

راستی، چرا تا من کناری پیدا کردم برای نشستن دیگر هیچ بادی خیال وزیدن ندارد انگار؟

پ.ن : شعر نیست، جملاتم همینقدر بریده بریده بودند.

در پی آرامش

Silence — Thu, 05 Jan 2012 16:15:12 +0000

سرم را بر زانوان نبودنت می‌گذارم بلکه دستی با نوازشش آرامم کند

مانده یک ریشه در من

Silence — Thu, 15 Dec 2011 19:33:01 +0000

از همه زیبایی برگ و بار احساساتم چوبهای خشکی مانده زیر برف زمستانی‌ای که اگر آفتاب کمی دیر برآید شاید دیگر بهار را به خود نبیند

Silence — Sun, 13 Nov 2011 06:54:43 +0000

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار مـن اسـت
شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز
هر که دل بردن او دید و در انکار من است
ساروان رخـت به دروازه مـبر کان سر کو
شاهراهیسـت که منزلگه دلدار من است
بـنده طالـع خویشم که در این قحط وفا
عشق آن لولی سرمست خریدار من است
طبلـه عـطر گـل و زلف عبیرافشانش
فیض یک شمه ز بوی خوش عطار من است
باغـبان همچو نسیمم ز در خویش مران
کاب گلزار تو از اشک چو گلنار من اسـت
شربـت قـند و گلاب از لـب یارم فرمود
نرگـس او که طبیب دل بیمار من اسـت
آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخـت
یار شیرین سخن نادره گفتار مـن اسـت

Silence — Wed, 09 Nov 2011 19:28:12 +0000

همه حرفشان فقط این بود
ببین، فلانی چقدر تو را دوست دارد
اما
هیچ‌کس نخواست بداند که من
چقدر چه کسی را دوست دارم

Silence — Mon, 07 Nov 2011 18:27:15 +0000

من اینجا تنهایی‌هایم را نفس می‌کشم
تو آنجا تنهاییت را قدم می‌زنی

چه بر سرِ ما آمد که اینگونه دور افتاد از هم حس‌هایمان حتی

افزون‌تر

Silence — Sun, 06 Nov 2011 15:10:17 +0000

یک کوله‌پشتی بزرگ‎‌تر خریده‌ام، حجم تنهایی‌هایم بیشتر شده و دارم زیر بارِ سنگینی‌اش از نفس میفتم دیگر